فرهنگ سازی یا تخریب
چند روز پیش رامیار در جهت اشاعه ی فرهنگ درست وبلاگ نویسی قدمی رو برداشت که بسیار حرکت زیبا و پسندیده ای بود...
همون روز که اون پست رو دیدم بسیار استقبال کردم و با افتخار به این جمع اضافه شدم.. اما متاسفانه خیلی تند برخورد کردیم طوری که در اولین اقدام مون حد بالای مجازات رو برای این افراد در نظر گرفتیم..
نسبت سارق و دزد رو به اونها دادیم.. یعنی فرهنگی رو رواج دادیم که اگر فردا به خاطر یک سهل انگاری در درج یک مطلب، با ما هم به شدیدترین نوع برخورد کنند....
امروز یک نگاهی به تمام وبلاگ هایی که این حرکت را رد کرده بودند انداختم.. تنها وبلاگی که یک مطلب به ما آموخته بود و یک قدم مناسب برای این کار برداشته بود وبلاگ آقای مسعود عسگری (فاتحان خورشید) بود...
بقیه مثل خود من فقط در مورد کپی رایت و رعایت نشدن آن در کشورمون نوشته بودیم... در حالی که همه ما این مسائل رو به خوبی می دونستیم.. و می خواید این مسئله رو از متخصصین این مسائل که راننده تاکسی های کشورمون هستند بپرسید که در مورد همه چیز در کشور ما اطلاعات دارند.. از بس که ناگفته ها مون رو برای اونها گفتیم...
در حالی که اگر همین ۲۰ وبلاگ که در این فراخوان شرکت کردند هر کدوم یک مطلب آموزشی رو برای ما بیان می کردند.. همه ما می تونستیم هم روش منبع نویسی رو به صورت علمی یاد بگیریم و هم یک قدم درست برداشته باشیم...
حالا چرا من دارم این صحبت ها رو می کنم... به خاطر پستی که در وبلاگ آقای شهرام عباس نژاد دیدم.. البته این بحث نقض کننده حق ایشون در قبال مطالب وبلاگشون نیست و من پیگیری ایشون رو به جا و منطقی میدونم...
اما به نظر من آقای عباس نژاد می تونست کمی نرم تر برخورد کنه..
چون اولا این جا کشوری است که کپی رایت اصلا در مفهوم واقعی خودش رعایت نمیشه... مثالش رو هم می تونید در پست قبلی من در همین مورد بخونید...
دوما باید به مسائل زیر هم توجه می شد... که دو مبحث مهم رو ما اصلا بهش توجه نکردیم و همه رو با یک چوب مجازات کردیم...
اولین مبحث حضور وبلاگ نویسان تازه کار بود.. در این مورد من خودم رو مثال می زنم و این رو بدونید از گروهی که به آقای عباس نژاد توهین کرده بودن کاری ندارم.. چون درباره ی فردی که توهین میکنه نباید سخن گفت چه برسه که بخوایم حمایت کنیم...
حدود یک سال پیش که وبلاگ نویسی رو شروع کردم.. مدیریت وبلاگ هیئت کوهنوردی در دست من بود.. که الان هم هست.. اما شما نگاه کنید پست هایی که من در شروع کار در این وبلاگ گذاشتم اکثرا بدون منبع می باشد.. برای مثال هم می تونید به آدرس های زیر مراجعه کنید..
http://baharkooh.blogfa.com/post-6.aspx
http://baharkooh.blogfa.com/post-8.aspx
http://baharkooh.blogfa.com/post-11.aspx
حتی در پست اولی ناشی یانه ترین کپی پیست منو می تونید ببینید.. اگر روز اول کسی می اومد و به من می گفت دزد، می رفتم و دیگه پشت سرم رو هم نگاه نمی کردم... بعد از مدتی کار کردن در محیط مجازی و کسب تجربه از دوستان،، دیگه می دونم چطور منبع نویسی کنم.. برای مثال هم می تونید به پست های فعلی هیئت کوهنوردی و یا وبلاگ خودم سر بزنید...
ولی حالا از ترس اینکه کسی دزد خطابم نکنه دارم دنبال منبع بعضی مطالب می گردم که قبلا درج کرده بودم... نکنه روزی صاحب یکی از این مطالب به من بگه شما که دم از حق مولف می زنید خودتون رعایت نمی کنید..
مبحث دوم در مورد بعضی وبلاگ ها و سایت هاست که سالهاست مشغول به کارند..
برای مثال همان سایت قاجر و انجمن پزشکی و سایر وبلاگ ها که در فهرست آقای عباس نژاد بود..
در این مورد باید کمی بیشتر دقت بکنیم که آیا این سایت ها این کار رو همیشه انجام میدن و به کاری عادی براشون تبدیل شده.. به راحتی می تونیم با یک بازدید در آرشیو این سایت ها به این مطلب پی ببریم.. بخصوص که از نویسندگان این وبلاگ ها و سایت ها شناخت داشته باشیم...
مدتی پیش سعادت همنوردی در کنار روابط عمومی قاجر رو داشتم و در این مدت که ایشون رو میشناسم فکر نکنم این مطلب در شان ایشون و سایت قاجر باشه..
و یا وبلاگ انجمن پزشکی کوهستان،، که مدتی پیش تصاویری رو از وبلاگ من در وبلاگ خودشون درج کرده بودن که منبع رو هم ذکر کرده بودن و من بسیار خوشحال شدم که دوستان بیشتری می تونن این تصاویر رو ببینید و لذت ببرند..
پس درست نیست همه رو به یک دید ببینیم بدونه اینکه در موردشون تحقیق کرده باشیم.. و یا در مورد گذشته کاری اونها اطلاعی داشته باشیم...
مبحث آخر من هم در مورد طرز نوشتن منبع است...
متاسفانه من دانشجویانی در مقطع کارشناسی و ارشد می بینم که هنوز در ذکر کردن منبع ایراد دارند.. و به درستی از روش ذکر منبع در پایان نامه ها و تحقیق ها اطلاع ندارند..
در محیط مجازی بیشتر دوستان که خود من هم عضوشون هستم بعضی مواقع درست ذکر منبع نمی کنیم.. مثلا به جای درج دقیق آدرس خبر از سایت فدراسیون به سایت های دیگر که خبر رو لینک کردن اشاره می کنیم... البته فقط این یک نوعش بود.. بعضی وقت ها یک مطلب به نام کسی دیگه انتشار پیدا می کنه و انواع موارد عجیب و غریب که میشه بهش اشاره کرد..
ای کاش حداقل یکی از ما به جای صحبت در مورد کپی رایت از روش صحیح منبع نویسی مطلب می نوشت..
از همه دوستان به خاطر شرکت در این حرکت زیبا تشکر می کنم.. اما مواظب باشیم که این حرکات باعث ایجاد یک فرهنگ و روش اشتباه نشه..
پی نوشت: همه دوستان منو میشناسن از جنجال و حاشیه بیزارم.. این متن صرفا به خاطر باز بینی و دقت در آغاز یک گام و حرکت بود.
دوستان عزیزم متن رو کمی با عجله نوشتم و خوب بازبینیش نکردم غلط های دستوری و املایش رو به بزرگیتون ببخشید..
موفق و پیروز باشید....
