قله کرکسین

اول صبح وقتی از طرف روستای قاسم آباد به طرف پناهگاه شماره ۱کرکسین می رفتیم شاهد این تصویر زیبا بودم.. کوهی که بالاخره نام درست اون رو از زبان ساکنین و کوهنوردان اسدآبادی شنیدم.. کوهنوردانی که با استقبال گرمشون واقعا ما رو خوشحال کردند...

جاده سازی در کرکسین باعث شده بود که هم شکارچیان و هم قاچاقچیان چوب برای مقاصد خود به این منطقه هجوم بیاورند.

نمایی از جاده کرکسین:

قطع درختان زیبا:

آسمان صاف امروز، عوض، شش ماه گرد و خاک کشور دوست و بردار، برای ما بود...

برف روی جاده محل خوبی برای تبلیغ خودم بود...

فکر می کنید این شیار کی ایجاد شده.. این هم یکی از هنر های جاده سازی بود که باعث ایجاد سیلاب شده بود و این شکاف عظیم رو تا پائین دره ایجاد کرده بود..

صد متر مانده به پناهگاه کرکسین، پناهگاهی که اصلا دید خوبی نداره و تازه ساخت هستش..

پناهگاه با معماری جدید و زیبا البته با اشکالات ریز در ساخت... (به هر حال دستشون درد نکنه!!!)

نمای فوق العاده کوه کرکسین باعث میشد کوههای قزل ارسلان و دائم برف با خط الراس ترسناکش به زیبایی هر چه تمام تر دیده بشن..

صعود به کرکسین دشواری های خاص خودش رو داشت که چهار مرحله اون واقعا سخت بود به خاطر یخ زدگی کامل سنگ ها مشکل دو چندان میشد.. و باد شدید هم باعث بیشتر شدن خطر سقوط میشد. آقای اسدی که جلوتر از ما حرکت می کرد مسیر رو بازگشایی میکرد و ما هم به دنبال ایشون حرکت می کردیم.. این صعود از مسیر سنگی بهترین خاطره ی تمام عمر من شد..

آقای چلوئیان در حال صعود از مسیر پرتگاه با شیب بسیار بالا