به روز خجسته سرِ مهر ماه                         به سر بر نهاد آن کـیانی کلاه
زمانه بی اندوه گشت از بدی                         گرفتند هر کس ره بخردی
دل از داوری‌ها بپرداختند                             به آیین یکی جشن نو ساختند
نشستند فرزانگان شادکام                           گرفتند هر یک ز یاقوت جام
میِ روشن و چهره ی شاه نو                            جهان نو ز داد از سرِ ماه نو
بفرمود تا آتش افروختند                               همه عنبر و زعفران سوختند
پرستیدن مهرگان دین اوست                          تن‌آسانی و خوردن آیین اوست
اگر یادگارست ازو ماه و مهر                          بکوش و به رنج ایچ منمای چهر

فردوسی خردمند

در مورد جشن مهرگان بیشتر بدانید...

موفق و پیروز باشید...