راستی کسانی عزیزانشان را در زلزله از دست داده اند، وقتی در تلویزیون کشورشان، به جای آن که صدای کمک خواهی و تصویر مشکلاتشان را ببینند، آواز و موسیقی و خنده بازار می بینند، چه حالی به ایشان دست می دهد؟ آیا تلویزیونی که همیشه غم از سر و رویش می بارد، نمی توانست این دو روز را به احترام زلزله زدگان، دندان روی جگر بگذارد و بی خیال شاد کردن ملت(!) و نمک پاشیدن بر زخم مصیبت دیدگان شود؟!

ادامه مطلب در دیار الوند

پی نوشت: یه ضرب المثل میگه: کسی که خودش رو به خواب زده بیدار نمی شه!!!!