شازده کوچولو

روز های اول که صحبت های کافه کوه شد..  گفتن قراره وبلاگ نویس ها اونجا جمع بشن و در مورد جر و بحث ها و دعواهای محیط مجازی حرف بزنن.. پیش خودم گفتم.. خدا رو شکر با کسی که مشکلی نداشتم بخوام اونجا برم..

در مورد کافه کوه اول گفتم.. شاید تعداد کشته ها بالا باشه.. شاید هم حداقل ۱۰ نفر.. اما عکس ها که منتشر شده.. دیدیم اونجا چه بگو بخندی راه انداختن و سر ما هم بی کلاه مونده.. کیک می برن.. عکس میندازن

دیگه تصمیم گرفتیم کافه کوه بهمن رو بریم....

هی گفتیم میایم تا آخرش هم نتونستیم بریم.. خبر اومد از سایت سنجش که پنج شنبه صبح کنکور داری و کافه کوه تعطیل.. ما هم رفتیم سر جلسه.. از کیک و ساندیس کنکور خوردیم و خوابیدیم..

تا عکسهای کافه کوه دوم انتشار پیدا کرد.. خدا رو شکر کردم که نرفتم.. چون هرکی رفته بود اثرات گوله برف رو بدنش مونده بود.. حتی به آقای ثابتیان هم رحم نکردن ..

بلافاصله بعد از اتمام کافه کوه بهمن، وبلاگ کلاغ ها فراخوانی جهت بازدید از ری و تهران صادر نمودند..

آقای بیات هم یگانه دیار الوند ما رهسپار تهران شد.. دو روز بعد خبر به اسارت گرفتن  ایشان در محیط مجازی انتشار پیدا کرد...

کامنت نویسی های ما هم شروع شد.. تا فواد، ۲۴ ساعت به پایتخت نشینان وقت داد که آقای بیات رو آزاد کنن و گرنه تاریخ تهران را لو خواهد داد و ما هم می خواستیم دریک اقدام تلافی جویانه پناهگاه کلاغ لانه را محاصره کنیم..

بالاخره پایتخت نشینان با اعلام عقب نشینی و پیروزی خود،       دیار الوند رو آزاد کردند..

این موضوع باعث شده.. که فعلا تهران برای همدانی ها امن نباشد..

تبلیغات کافه کوه سوم شروع شده و ما باز وسوسه شدیم بریم..

اما امیرحسن ناظمی در وبلاگ خود اعلام کرده که در مسیر راه تا کافه کوه آدم خوار پیدا شده و منطقه برای وبلاگ نویس ها امن نیست..  جزئیات این خبر رو در لینک زیر بخوانید..

http://nedayekoohestan.blogfa.com/post-188.aspx 

خلاصه همه چی دست به دست هم داد که کافه کوه اسفند رو در قهوه خانه ی خاله عباس برگذار کنیم..

این قهوه خانه نسبت به محل قبلی دارای امکانات رفاهی زیادی هست.. و از همه مهمتر دیگر خطر ربوده شدن، شهرستانی ها را تهدید نمی کنه..

متاسفانه با خبر شدیم.. در یک اقدام خود جوش تمامی بلیت های شهرستانها به تهران رو  یک نفر خریده.. وقتی تحقیق کردیم فهمیدیم.. کار یک آشنا بوده.. که می خواسته وبلاگ نویسا به کافه کوه نیان تا یه وقت پول چایی ها بالا نره...

ما هم برای رفاه حال کوه نویسان وسیله ای رو اختراع کردیم.. تا خودشون رو به قهوه خونه ی خاله عباس برسونن..

این هم تصویر این وسیله جادویی:

البته این نسخه ی بتا (آزمایشی) این محصوله و من هیچ مسئولیتی درباره اینکه شما یک دفعه به جای قهوه خانه ی خاله عباس از قطب جنوب سر در بیارید ندارم.. بخصوص اون دوستانی که دیار الوند ما رو گروگان گرفته بودن

دوستان عزیزم

هدف از نوشتن این پست، دعوت دوستان به کافه کوه اسفند بود.. تا سعادت دیدارشون رو داشته باشم و خاطره ای زیبایی رو در کنار هم رقم بزنیم..

اگر خداوند متعال بخواهد من و آقای شاه محمدی (وبلاگ گامی نزدیک تر به خدا) و دوستان گنبد قرار است بعد از پایان کافه کوه صعودی هم به قله توچال داشته باشیم.. از دوستانی که سختی راه تهران رو در ایام عید تحمل می کنن و به تهران میان دعوت می کنم در صورت تمایل در این صعود شرکت کنند..

با عرض پوزش از تمامی دوستانی که نام اونها در مطلب بالا وجود داشت.. این بی ادبی من رو ببخشید و از همین جا می گم، همشونو از ته دل دوست دارم..

پی نوشت:  اولین بار بود که چنین مطلبی در قالب طنز می نوشتم.. نوشته من در مقابل قلم قوی و شیوای شیخ فرشید و سایر دوستان حرفی برای گفتن ندارد..

موفق و پیروز باشید..