اولین صعود زمستانی به قلّه قزل ارسلان و دائم برف

هیچ وقت از خواندن گزارش ها و تصاویر این هرم زیبا سیر نمی شم.... در زیر بخوانید:

اولین صعود زمستانی به قلّه قزل ارسلان و دائم برف زمستان 1348

گزارش به قلم شیوای استاد نعمت الله اخضری

زمان روز 28بهمن سال 1348 ازساعت 7صبح تا ساعت ( ) شب (حدود 15ساعت )....

مسیر صعود همدان .وردوه، قله قزل، قله دایم برف، کلاغ لان و تخت نادر، میدان میشان پیوسته منتظر فرصتی بودیم تا با هوای مساعد و افراد مناسب این برنامه را اجرا کنیم البته قلّه قزل ارسلان تا بحال در زمستان فتح نشده و پیوسته کسانی که به آن حمله می کردند با شکست مواجه می شدند از جمله خود من وعده ای از دوستان که در زمستان سال 1346 بقصد صعود حرکت کردیم و بر اثر مه شدن کوه در قله دایم برف راه را گم کردیم و نتوانستیم به قلّه قزل برسیم و نیز چند گروه قبل از ما رفته بودند که با شکست روبرو شده بودند بهمین جهت روی برنامه زیاد مطالعه کردیم و بهترین راه را از جهت تویسرکان تشخیص دادیم که خیلی مفید واقع شد.

روز سه شنبه عید قربان 28 بهمن ماه 1348 در ساعت 45/5همراه با آقایان اسماعیل زاده و محمد ظهوری با ماشین سواری میرحسین(دربست باشصت تومان کرایه) به سوی وردوه ازقراء نزدیک به کوه قزل در نزدیکی ده شهرستانک تویسرکان حرکت کردیم و در ساعت 15/8 از وردوه حرکت کردیم هوا خیلی خوب بود و پس از گذشتن از تپه ها و یالها که همه مستور از برف بود و دارای بهمن های زیادی بود به قسمت جنوب غربی قزل رسیدیم و در بین راه با جای پای حیوانات وحشی برخورد کردیم در دامنه قزل برای انتخاب راه نشستیم و بهترین راه یالی که در سمت چپ شروع شده و به قلّه منتهی می شد که همه صخره ای بوده و پر از برف و یخ بود تشخیص دادیم شروع به صعود کنیم و از بهمن های خطرناک گذشتیم و تمام صخره ها را صعود کرده تا به قلّه رسیدیم در ساعت 5/1 بعدازظهر و پس از نوشتن نام بارنگ سفید در روی سنگ قله و گرفتن عکس آماده فرود شدیم البته از جبهه شمال شرقی که تا به حال تنها راه صعود و فرود بوده و فقط آن را صعود کرده بودند ولی در این موقع زمستان راه خیلی مشکل بود که قسمت اعظم آن صخره ای بوده که تمام شکافها را برف و یخ گرفته بود شروع به فرود کردیم راه واقعاً مشکل بود سنگها همه یخ زده بودند و چندین مرتبه دست من به سنگها چسبید و در یک جا که خیلی خطر زیادی داشت از طناب استفاده کردیم و آقای اسماعیل زاده مرا حمایت کرده و من فرودآمدم و بعد هم ظهوری فرودآمد و اخر هم اسماعیل زاده و در قسمت پائین برف خیلی زیادی بود (داخل قیف)که احتمال بهمن داشت روی این اصل با پنجاه متر فاصله میرفتیم تا بگردنه رسیدیم و نهار را خوردیم و آماده صعود به قلّه دائم برف شدیم این قسمت از راه زیاد مشکل نبود و در ساعت 5 بعدازظهر به قله دائم برف رسیدیم و در اینجا هم یک قسمت از مشکل ترین مسیرها شروع می شد که صخره های دائم برف بوده که پوشیده از برف و همه آنها احتمال ریزش بهمن داشتند که ما پس از یک ساعت و نیم تلاش از آنها فرود آمدیم و هوا داشت تاریک می شد که بگردنه مابین دائم برف و کلاغ لانه رسیدیم خوشبختانه هوا مهتابی بود و کمک خیلی خوبی بود راه ما هم از زیر کلاغ لانه می گذشت ولی به واسطه خطر بهمن تصمیم گرفتیم از قلّه کلاغ لانه برویم که راه واقعاً خسته کننده بود و همه آن یخی بود و قسمت آخرش را هم که با صخره روبرو شدیم و از آنها صعود کردیم و بعد از 5/3 ساعت تلاش خود را به اول تخت نادر رسانیدیم و واقعاً خسته شده بودیم و این قسمت آخری راه ساده بود و خود را به پناهگاه میدان میشان رسانیدیم در ساعت 35/10 شب که آقای مسلم خانی در آنجا منتظر ما بود و موفّقیّت ما را تبریک گفت و شب را در پناهگاه خوابیدیم و روز بعد به همدان آمدیم و تمام دوستان به ما تبریک گفتند و عدّه ای هم که به گنج نامه آمده بودند.نظر من در این باره این است که این برنامه خیلی خوب بود و کلید موفّقیّت در مرحله اوّل نظم و ترتیب بود که واقعاً همه رعایت می کردیم و نیز انتخاب راه که خیلی نقش مهمی داشت و نیز اینکه واقعاً از تجارب ارزنده آقای فریدون اسماعیل زاده استفاده کردیم.